การสร้างรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ

Abstract

การศึกษาเรื่องการสร้างรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาอิเล็คโทรนิค และโทรคมนาคม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล มีวัตถุประสงค์เพื่อ1.พัฒนารูปแบบการสอนภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ จากข้อมูลความต้องการของภาคอุตสาหกรรมหรือสถานประกอบการและผลทดสอบความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ (TOEIC) 2.ศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ 3. ศึกษาความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษมาตรฐาน (TOEIC) และ 4 ศึกษาความพึงพอใจต่อการเรียนภาษาอังกฤษของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง และสมัครใจ และนักศึกษาชั้นปีที่ 3 จำนวน 30 คน สาขาวิชาอิเล็คโทรนิคและโทรคมนาคม เป็นกลุ่มทดลองการเรียนด้วยรูปแบบการสอนแบบบูรณการณ์ระหว่าง Communicative Approach และ Content Based Teaching ทดสอบผลสัมฤทธิ์หลังการเรียน ทดสอบภาษาอังกฤษมาตรฐาน และตอบแบบสอบถามความพึงพอใจต่อการเรียนภาษาอังกฤษ ผลการศึกษาพบว่า 1.การเรียนการสอนแบบบูรณการระหว่างการสอนแบบการสื่อสาร (communicative approach) และ แบบเน้นเนื้อหา (Content based learning) เน้นผู้เรียนเป็นศูนย์กลางการ สามารถตอบสนองความต้องการของสถานประกอบการที่ต้องการให้พนักงานสามารถสื่อสารโดยใช้ภาษาอังกฤษทั่วไปในชีวิตประจำวันได้ แต่ ผลการสอบภาษาอังกฤษมาตรฐาน TOEIC ของนักศึกษา พบว่าคะแนนเฉลี่ยภาพรวม 211.83 โดยแยกเป็นทักษะการฟัง 121.3 และ ทักษะการอ่าน 90.5 แสดงว่านักศึกษาวิชาชีพมีระดับคะแนนภาษาอังกฤษมาตรฐานต่ำ ส่วน ภาพรวมของผู้เรียนมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการสอนภาษาอังกฤษแบบบูรณการระหว่าง Communicative Approach และ Content based teaching อยู่ในระดับมาก และ มีผลสัมฤทธิ์ภายหลังการเรียนดี