ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล : รายงานวิจัย

Abstract

โครงการวิจัยเรื่องปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษา คณะวิศวกรรมศาสตร์ เพื่อศึกษาแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ขององค์ประกอบที่มีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ซึ่งจำนวนนักศึกษาวิศวกรรมศาสตร์ ของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ทั้ง 6 แห่ง มีประชากร 14,681 คน จะได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 390 ตัวอย่างสมมติฐานปัจจัยที่คาดว่าจะมีอิทธิพลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนมี 23 ตัวแปร ประกอบด้วย 1) ข้อมูลทั่วไปของนักศึกษา 15 ตัวแปร 2) ข้อมูลการศึกษาจากสถาบันเดิม 4 ตัวแปร และ 3) สภาพปัจจุบันของปัจจัยที่เกี่ยวข้องทั้ง 4 ด้าน 4 ตัวแปร คือ ตัวแปรด้านผู้เรียน ตัวแปรด้าน เนื้อหารายวิชา ตัวแปรด้านวิธีการสอน และตัวแปรด้านสภาพแวดล้อม จากผลการวิเคราะห์การ ถดถอยพหุคูณระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษากับตัวแปรอิสระ 23 ตัวแปร โดยใช้การ คัดเลือกตัวแปรแบบขั้นตอนเข้าสู่สมการทีละปัจจัย พบว่า มีตัวแปรอิสระเพียง 3 ตัวแปรเท่านั้นที่มี ความสัมพันธ์เชิงเส้นตรงกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ได้แก่ เกรดเฉลี่ยสะสมจากสถานศึกษาเดิม (OLDGPA) รองลงมาคือ หลักสูตรที่ศึกษา (CURRICU) และสุดท้ายคือแผนการศึกษาเดิม (OLDMAJOR) ทั้งนี้จะเห็นว่า ปัจจัยด้านแผนการศึกษาเดิมมีผลทางลบกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน นั่นคือ หาก แผนการศึกษาเดิมเป็นสายมัธยมศึกษาตอนปลายก็จะทำให้ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนดีกว่าแผน อาชีวศึกษา ดังนั้น จากผลการวิเคราะห์ ได้สมการถดถอยพหุคูณ เพื่อพยากรณ์ผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนของนักศึกษาคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคล ได้ดังนี้ GPA = 1.416 + 0.318 (OLDGPA) + 0.177 (CURRICU) – 0.040 (OLDMAJOR)