รายงานการวิจัยการพัฒนาวิธีการต่อผ้าบนกระเป๋าถือ

Abstract

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาความพึงพอใจของอาจารรย์และพนักงานสายสนับสนุน คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพที่มีต่อการพัฒนาวิธีการต่อผ้าบนกระเป๋า (2) เพื่อพัฒนาวิธีการต่อผ้าบนกระเป๋าถือ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ แบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติ โดยการหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. อาจารย์และพนักงานสายสนับสนุน คณะเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ มีความพึงพอใจต่อการพัฒนาวิธีการต่อผ้าบนกระเป๋าถือ ในภาพรวมและรูปแบบลายโค้ง อยู่ในระดับมาก ส่วนรูปแบบลายหกเหลี่ยมด้านเท่าและลายขัด อยู่ในระดับมากที่สุด 2. การพัฒนาวิธีการต่อผ้าบนกระเป๋าถือ พบว่า การพัฒนาวิธีการต่อผ้าลายหกเหลี่ยมด้านเท่า วิธีที่ 1 เป็นวิธีที่ดีที่สุดคือ การต่อผ้ารูปหกเหลี่ยมโดยใช้กระดาษเป็นต้นแบบ พับริมผ้าทุกด้านให้เท่ากับแบบกระดาษ นำแต่ละชิ้นมาเย็บต่อกัน โดยวิธีการสอยพันริมถี่ๆ ต่อกันจนจบลาย และจากการประเมินผลงานการต่อผ้าวิธีนี้ พบว่า นักศึกษาสามารถพับริมเรียบร้อย สวยงาม ตะเข็บแข็งแรง ถึงแม้ไม่เคยมีประสบการณ์มาก่อนก็สามารถทำได้ดี 3. ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการพัฒนาวิธีการต่อผ้าบนกระเป๋าถือดังนี้ การเลือกลายควรเลือกให้เข้ากับกรอบนอกของกระเป๋า เช่น กระเป๋ามีส่วนโค้ง ควรเลือกลายที่เป็นแบบโค้ง การต่อลายควรให้ลายจบในส่วนของลายที่ใช้ การใช้สีในลวดลาย ควรให้มีสีสันสดใส การให้สีในลวดลายต้องให้มองดูมีมิติ มีแสงเงาตามจริง รูปทรงของกระเป๋าควรปรับปรุงให้มีการทรงตัวที่ดีกว่านี้ และแบบของกระเป๋าควรเป็นแบบเรียบๆ มีน้ำหนักเบา ภายในมีที่ใส่ของหลายช่องสามารถถือและคล้องไหล่ได้.