การพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิ่ง วิชาการวิเคราะห์และออกแบบระบบ : รายงานการวิจัย

Abstract

การวิจัยนี้มีจุดประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิ่ง วิชาการวิเคราะห์และออกแบบระบบให้มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 70/70 2)เพื่อเปรียบเทียบผมสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียนและหลังเรียน วิชาการวิเคราะห์และออกแบบระบบ ที่เรียนด้วยบทเรียนอีเลิร์นนิ่ง 3) เพื่อหาความพึงพอใจของนักศึกษาต่อการจัดการเรียนรู้โดยใช้บทเรียนอีเลิร์นนิ่งวิชาการวิเคราะหืและออกแบบระบบ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้เป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี สาขาวิชาระบบสารสนเทศมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพ จำนวน 30 คน ที่ลงทะเบียนเรียนวิชาการวิเคราะห์และออกแบบระบบในภาคเรียนที่ 3 ปีการศึกาา 2555 เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วยบทเรียนอีเลิร์นนิ่งวิชาการวิเคราะห์และออกแบบระบบ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบสอบถามความพึงพอใจการใช้บทเรียนอีเลิร์นนิ่ง การวิเคราะห์ข้อมูล เพื่อหาประสิทธิภาพของบทเรียนอีเลิร์นนิ่ง ซึ่งคำนวณจากสูตร E1/E2 การเปรียบเทียบผมสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนก่อนเรียนและหนังสือเรียน ใช้ค่าสถิติที (t-test Dependent Sample) ส่วนการวิเคราะห์ความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อบทเรียนอีเลิร์นนิ่ง ใช้วิธีการหาค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยบพว่า ประสิทธิภาพของบทเรียนอีเลิร์นนิ่งที่พัฒนาขึ้นมีค่าเท่ากับ 74.52/72.91 ซึ่งผ่านตามเกณฑ์ที่กำหนด ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังได้รับการเรียนโดยใช้บทเรียนอีเลิร์นนิ่งสูงกว่าก่อนได้รับการเรียนรู้ อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 ผลการหาความพึงพอใจการใช้ระบบอีเลิร์นนิ่ง มีค่าเท่ากับ ซึ่งอยู่ในระดับดีมาก (x̄ =4.564, S.D. = 0.49)