การศึกษาตัวแปรที่มีผลต่อชิ้นงานในกระบวนการลากขึ้นรูปแบบไร้ดรอบีคด้วยระเบียบวิธีไฟไนต์เอลิเมนต์ : รายงานการวิจัย

Abstract

ปัจจุบันในกระบวนการลากขึ้นรูปลึกได้มีการออกแบบผลิตภัณฑ์ที่มีความยุ่งยากซับซ้อนมากขึ้น โดยเฉพาะบริเวณที่ไม่ต้องการให้มีร่องรอยของดรอบรีดดังนั้นจึงจำเป็นต้องใช้เทคนิคใหม่เพื่อไม่ให้เกิดร่องรอยของดรอบรีดขึ้นบนชิ้นงานในขณะเดียวกันยังช่วยลดขั้นตอนในการลองผิดลองถูกลงได้ ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงได้ทำการศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อความสามารถในกระบวนการลากขึ้นรูปลึกแบบไร้ดรอบรีด โดยใช้การปรับค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน ทดแทนการใช้ดรอบรีด วัสดุสำหรับงานวิจัยเหล็กกล้าโลหะแผ่นตามมาตรฐาน JIS SPCC ความหนา 1.6 มิลลิเมตรขนาดความโตถ้วยเส้นผ่านศูนย์กลาง 46 มิลลิเมตร เงื่อนไขการจำลองแม่พิมพ์อยู่ในสภาวะวัตถุแข็งเกร็งที่ความเร็วการขึ้นรูป 35 มิลลิเมตรต่อวินาทีผลลัพธ์จากการจำลอง และการทดลองพบว่าซึ่งจะเห็นได้ว่า สัมประสิทธิ์แรงเสียดทานมีผลต่อความสามารถในการลากขึ้นรูปลึก เมื่อค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานเพิ่มขึ้นจะทำให้ความสามารถในการลากขึ้นรูปลดลง ใช้แรงในการลากขึ้นรูปมากขึ้น อย่างไรก็ตามสามารถลดแรงกดแบลงก์โฮลเดอร์มากขึ้นตามปริมาณของค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทาน ในขณะเดียวกันอิทธิพลของค่าสัมประสิทธิ์แรงเสียดทานยังมีผลเกี่ยวเนื่องกับรัศมีดายด้วยกล่าวคือมีผลทำให้สามารถควบคุมการไหลตัวของเนื้อวัสดุบริเวณปากดายให้มีการไหลตัวตามกำหนดและสามารถทำให้ทราบถึงเงื่อนขอบเขตความสามารถในการลากขึ้นรูปลึกรวมถึงการใช้เป็นข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญ ในการพิจารณาเลือกใช้ตัวแปรต่าง ๆในขบวนการลากขึ้นรูปลึกได้อย่างเหมาะสม