การสอนลักษณะสัทสัมพันธ์ของภาษาพูดภาษาอังกฤษจากภาพยนตร์ เพื่อพัฒนาผลสัมฤทธิ์ด้านการฟังของผู้เรียน : รายงานการวิจัย

Abstract

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาประสิทธิภาพของบทเรียนในการสอนลักษณะสัทสัมพันธ์ของภาษาพูดภาษาอังกฤษจากภาพยนตร์ 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ด้านการฟังก่อนเรียนและหลังเรียน 3) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความรู้เรื่องสัทสัมพันธ์และผลสัมฤทธิ์ด้านการฟังและ 4) ศึกษาทัศนคติของผู้เรียนต่อการเรียนการสอนลักษณะสัทสัมพันธ์ของภาษาพูดภาษา อังกฤษจากภาพยนตร์ กลุ่มตัวอย่างมีจำนวน 34 คนโดยการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากนักศึกษาระดับปริญญาตรีชั้นปีที่ 1 ในคณะวิชาต่างๆของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลกรุงเทพที่สมัครเข้าร่วมโครง การพัฒนาการฟังภาษาอังกฤษในภาคเรียนที่ 3 ปีการศึกษา 2554 ระยะเวลา 5 สัปดาห์ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล ได้แก่ บทเรียนพร้อมแบบฝึกลักษณะสัทสัมพันธ์ของภาษาพูดจากภาพยนตร์ แบบทดสอบการฟังก่อนและหลังเรียน แบบทดสอบความรู้เรื่องสัทสัมพันธ์ และแบบประเมินทัศนคติผู้เรียน ผลการวิจัยพบว่าบทเรียนพร้อมแบบฝึกลักษณะสัทสัมพันธ์มีประสิทธิภาพในการพัฒนาผลสัมฤทธิ์ด้านการฟัง 72.98 / 70.68 ต่ำกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 80 / 80 และคะแนนทดสอบความรู้เรื่องสัทสัมพันธ์กับคะแนนทดสอบการฟังหลังเรียนแตกต่างกันอย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 อย่างไรก็ตามพบว่าผู้เรียนมีผลสัมฤทธิ์ด้านการฟังภาษาอังกฤษหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนด้วยค่า t = 14.41 อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ 0.01 และผู้เรียนที่เรียนลักษณะสัทสัมพันธ์ของภาษาพูดภาษาอังกฤษจากภาพยนตร์มีความพึงพอใจในระดับมาก