ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการลาออกของพยาบาลวิชาชีพ กรณีศึกษาโรงพยาบาลเวชธานี

Abstract

การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงปริมาณมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ (1) เพื่อ ศึกษาถึงความแตกต่างกันของปัจจัยส่วนบุคคลที่ส่งผลต่อการลาออกของพยาบาลวิชาชีพ กรณีศึกษา โรงพยาบาลเวชธานี(2) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยภายในประกอบด้วย ระบบบริหารงาน ภายใน การติดต่อสื่อสาร ความก้าวหน้าในวิชาชีพ ค่าตอบแทน การฝึกอบรม ระบบการปฏิบัติงาน ที่ ส่งผลต่อการลาออกของพยาบาลวิชาชีพ กรณีศึกษาโรงพยาบาลเวชธานี(3) เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ ระหว่างปัจจัยภายนอกประกอบด้วย สภาพแวดล้อมของโรงพยาบาล ข้อกฎหมายช่วงเวลาของการ ท างานที่ส่งผลต่อการลาออกของพยาบาลวิชาชีพ กรณีศึกษาโรงพยาบาลเวชธานีโดยทำการศึกษาจาก กลุ่มตัวอย่างพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลเวชธานี เขตกรุงเทพมหานครโดยใช้แบบสอบถามจำนวน 135 ชุด เป็นเครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ส่วนการวิเคราะห์ข้อมูลและ ประมวลผลข้อมูลนั้นได้ใช้โปรแกรมทางคอมพิวเตอร์ t-Test, F-Test (ONE-way ANOVA) และการ วิเคราะห์ความถดถอยเชิงพหูคูณ (Multiple Regression Analysis : MRA) ทดสอบสมมติฐาน ณ ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า พยาบาลวิชาชีพส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อยู่ในกลุ่มอายุ 31-40 ปี มาก ที่สุด มีสถานภาพโสด ส่วนใหญ่จะจบการศึกษาระดับปริญญาตรี มีรายได้ส่วนบุคคลเฉลี่ยต่อเดือน 10,001 – 20,000 บาทในการศึกษาจะมีนัยสำคัญ และปัจจัยที่มีผลต่อการลาออกของพยาบาลวิชาชีพ กรณีศึกษาโรงพยาบาลเวชธานีในเขตกรุงเทพฯ พบว่าด้านค่าตอบแทน ด้านการปฏิบัติงาน ด้านการ ฝึกอบรม และ สภาพแวดล้อมของโรงพยาบาล มีความสัมพันธ์ต่อการลาออกของพยาบาลวิชาชีพ กรณีศึกษาโรงพยาบาลเวชธานีในเขตกรุงเทพมหานครอย่างมีนัยสำคัญ ผู้วิจัยมีข้อเสนอแนะให้นำข้อมูลการวิจัยเป็นแนวทางเพื่อให้ผู้บริหารทางการพยาบาล วิชาชีพได้ตระหนักถึงปัจจัยต่างๆ ในการท างานอันเป็นที่มาของปัญหาที่ก่อให้เกิดความตั้งใจที่จะลาออก ของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลเวชธานีและเป็นแนวทางในการปรับปรุงระบบบริหารเพื่อให้พยาบาล วิชาชีพมีความพึงพอใจในการท างานมากขึ้นและพยายามขจัดปัญหาที่มีสาเหตุจากตนเองเพื่อป้องกัน การลาออกจากงาน