เตือนประเมินตำแหน่งครูอาชีวะอย่าหลงทาง

Abstract

ดร.สุเทพ ชิตยวงษ์ เลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (กอศ.) เปิดเผยว่า ตามที่คณะกรรมการข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษา (ก.ค.ศ.) เห็นชอบตามที่สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา (สอศ.) เสนอร่างมาตรฐานตำแหน่งศาสตราจารย์ในสถาบันการอาชีวศึกษา โดยให้นำมาตรฐานภาระงานทางวิชาการของผู้ดำรงตำแหน่งอาจารย์ ผู้ช่วยศาสตราจารย์ (ผศ.) รองศาสตราจารย์ (รศ.) และ ศาสตราจารย์ (ศ.) ตามประกาศของคณะกรรมการข้าราชการพลเรือนในสถาบันอุดมศึกษา (ก.พ.อ.) มาใช้โดยอนุโลมได้ นั้น การกำหนดให้สถาบันการอาชีวศึกษา มีอาจารย์ที่มีตำแหน่งทางวิชาการ ผศ. รศ. และศ. เป็นไปตาม พ.ร.บ.การอาชีวศึกษา พ.ศ. 2551 ซึ่งกำหนดให้สถาบันการอาชีวศึกษาที่เปิดสอนระดับอุดมศึกษา ต้องมีอาจารย์ที่ดำรงตำแหน่งทางวิชาการ แต่จนถึงขณะนี้อาจารย์ในสถาบันการอาชีวศึกษายังไม่มีตำแหน่งทางวิชาการเลย ดังนั้น สอศ.จึงต้องเร่งพัฒนา และส่งเสริมให้อาจารย์มีตำแหน่งทางวิชาการอย่างมีคุณภาพ ตรงตามหลักเกณฑ์ที่ ก.ค.ศ. จะกำหนดและประกาศต่อไป ดร.สุเทพ กล่าวต่อไปว่า ส่วนความคืบหน้าการประกาศสาขาวิชาขาดแคลนของ สอศ. เพื่อจัดสอบครู ผู้ช่วย ซึ่งจะเปิดกว้างให้ผู้ที่ไม่มีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพครูสามารถสอบเป็นครูอาชีวะได้นั้น ขณะนี้ สอศ.อยู่ระหว่างเตรียมประกาศ 98 สาขาขาดแคลน เพื่อเปิดรับสมัครครูผู้ช่วย ของ สอศ. คาดว่าจะเริ่มรับสมัครในเดือนเมษายนนี้ ด้าน ศ.ดร.สมพงษ์ จิตระดับ อาจารย์คณะครุศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย กล่าวว่า การมีตำแหน่งทางวิชาการในระดับอุดมศึกษาถือว่ามีความจำเป็น แต่อาจารย์สายวิชาชีพจะต้องทำให้มีความแตกต่างกับมหาวิทยาลัยทั่วไป โดย สอศ. ต้องเรียนรู้จากมหาวิทยาลัยว่า แก่นแท้ของปัญหา การทำผลงานทางวิชาการคืออะไร และต้องมีความชัดเจนว่า อาชีวะสอนระดับปริญญาตรีสายปฏิบัติการ ดังนั้น การทำผลงาน ทางวิชาการ ก็ต้องเป็นผลงานในสายปฏิบัติการ เป็นนวัตกรรมที่สามารถจับต้องได้ นำไปใช้ให้เกิดความเปลี่ยนแปลงในประเทศและสังคมได้จริง การประเมินตำแหน่งทางวิชาการ สอศ. ต้องดูการทำงานเชิงพื้นที่ เช่น สัดส่วนการทำงานกับภาคเอกชน การลงมือปฏิบัติงาน ที่สามารถสร้างองค์ความรู้ที่เป็นชุดความคิดของชาวอาชีวะ อย่าไปเลียนแบบการขอผลงานทางวิชาการของมหาวิทยาลัยทั่วไป ที่เน้น ทำผลงานทางวิชาการ ตีพิมพ์ในวารสาร อาจจะหลงทาง กลายเป็นผลงานขึ้นหิ้ง แต่นำไปใช้ไม่ได้.