การศึกษาศิลปะดีคอนสตรัคชั่นเพื่อพัฒนาเก้าอี้กึ่งบันได

Abstract

การศึกษาวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาศิลปะดีคอนสตรัคชั่นเพื่อพัฒนาเก้าอี้กึ่งบันได2) เพื่อออกแบบและพัฒนาเก้าอี้กึ่งบันไดรูปแบบศิลปะดีคอนสตรัคชั่น 3) เพื่อประเมินความพึงพอใจต่อการ พัฒนาเก้าอี้กึ่งบันไดรูปแบบศิลปะดีคอนสตรัคชั่น กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในงานวิจัยคือ สุภาพบุรุษและ สุภาพสตรีที่อาศัยอยู่ในเขตประเวศ จำนวน 30 ท่าน โดยวิธีสุ่มแบบบังเอิญ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือ แบบประเมินความพึงพอใจ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย( 𝑥 )และส่วนเบี่ยงเบน มาตรฐาน (S.D.) ผลการศึกษาศิลปะดีคอนสตรัคชั่นพบว่าเป็นศิลปะที่มีแนวความคิดการออกแบบ ในเรื่องของการ มองสิ่งของรอบตัวที่มีรูปแบบเดิม ๆ จำเจ ให้กลายเป็นรูปแบบใหม่ โดยจะเน้นในเรื่องของการหมุนย้าย ขยับตำแหน่ง รูปแบบการแตกกระจายออก หรือเลือกรูปร่างรูปทรงที่ไม่ใช่เส้นตรง ทำให้เกิดความบิด เบี้ยวไม่เป็นระเบียบแต่มีความสมบูรณ์ และมีวิธีคิดแบบการนำประโยชน์ใช้สอย ให้ออกมาเป็นรูปแบบ ภายนอก จึงนำข้อมูลที่ได้มาออกแบบและพัฒนาเป็นเก้าอี้กึ่งบันไดจากแนวคิดศิลปะดีคอนสตรัคชั่นใน การนำรูปทรงแบบเก่าของเก้าอี้ในช่วงด้านล่างที่เคยเป็นช่องว่างได้นำแนวคิดจากข้างนอกสู่ข้างในและ เน้นจากข้างในที่เป็นประโยชน์ใช้สอยออกสู่รูปทรงภายนอก โดยการออกแบบกลไกลของบันไดไว้ในช่วง ด้านล่างที่เป็นช่องว่างเพื่อเพิ่มประโยชน์ในการใช้สอย ออกมาเป็น 3 รูปแบบซึ่งผู้เชี่ยวชาญมีความพึง พอใจมากที่สุดในรูปแบบที่ 2 (𝑥=4.55 , S.D.=0.56) ผู้วิจัยจึงปรับปรุงรูปแบบตามข้อเสนอแนะแล้วผลิต ต้นแบบ ผลประเมินความพึงพอใจโดยกลุ่มตัวอย่างซึ่งผลรวมทุกด้านมีความพึงพอใจมาก (𝑥=4.34 , S.D.=0.61) โดยในด้านความสวยงาม มีความพึงพอใจมากที่สุด (𝑥=4.55 , S.D.=0.55) ด้านหน้าที่ใช้สอย มีความพึงพอใจมาก (𝑥=4.15 , S.D.=0.65) ด้านความปลอดภัย มีความพึงพอใจมาก (𝑥=4.37 , S.D.=0.55) ด้านความแข็งแรง มีความพึงพอใจมาก (𝑥=4.48 , S.D.=0.56) และด้านความสะดวกสบาย ในการใช้งาน มีความพึงพอใจมาก (𝑥=4.26 , S.D.=0.70) ตามลำดับ