การตรวจสอบรอยแตกร้าวในรอยเชื่อมด้วยวิธีกระแสไหลวน

Abstract

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษามุมทังสเตนและระยะดัดหลังการเชื่อมที่ส่งผลต่อการแตกร้าว และเปรียบเทียบรูปโครงสร้างมหาภาคและตรวจสอบรอยแตกร้าวด้วยวิธีกระแสไหลวนสําหรับเหล็ก เกรด S50C ที่ถูกเชื่อมด้วยกระบวนการเชื่อมอาร์กทังสเตนแก๊สปกคลุมภายใต้เงื่อนไข การเชื่อมที่ สําคัญ ได้แก่ กระแสเชื่อม 200 แอมแปร์, ความเร็วเชื่อม 6 มม./วินาที, และ มุมทังสเตน 30 – 60 องศา เป็นต้น จากนั้นทําการดัดหลังการเชื่อมที่ระยะดัด 1.5, 2.25 และ 3 มม. ตามลําดับ และ ตรวจสอบรอยแตกร้าวในรอยเชื่อมจริงด้วยกล้องกําลังขยายต่ําและประเมินด้วยวิธีกระแสไหลวน ที่ถูก เปรียบเทียบลักษณะสัญญาณอิมพีแดนซ์ของแท่งมาตรฐานอ้างอิงรอยบกพร่องเทียมเหล็กเกรด S50C และ SKD11 ผลการทดลองพบว่าความลึกรอยแตกร้าวจริงของวัสดุเหล็กเกรด S50C มีค่าสูงสุดเมื่อทํา การเชื่อมที่มุมทังสเตน 30 องศา, ระยะดัดหลังเชื่อม 3 มม. และมีค่าต่ําสุดเมื่อทําการเชื่อมที่มุมทังสเตน 45 องศา, ระยะดัดหลังเชื่อม 1.5 มม. และความลึกรอยแตกร้าวที่วัดได้จากสัญญาณมีค่าสูงสุดและ ต่ําสุดเท่ากับ 1.35 มม. และ 0.40 มม. ตามลําดับ จากการประเมินรอยแตกร้าวในรอยเชื่อมด้วยวิธี กระแสไหลวนพบว่ามีค่าความแม่นยําอยู่ระหว่างสมการที่วัดได้จากแท่งรอยบกพร่องสอบเทียบ มาตรฐานที่ระดับความลึก 0.2 – 1.0 มม. ด้วยข้อจํากัดจากชนิดของหัวโพรบที่ใช้ในการตรวจวัดสําหรับ หรับการการทดลองนี้เท่านั้น