ปริมาณคลอโรฟิลล์และอนุพันธ์ของคลอโรฟิลล์ของมะม่วงรับประทานดิบในประเทศไทยหลังการเก็บเกี่ยว

Abstract

วัตถุประสงค์ของงานวิจัยนี้ เพื่อศึกษาปริมาณคลอโรฟิลล์และอนุพันธ์ของโคลอโรฟิลล์ในมะม่วงรับประทานดิบพันธุ์พื้นบ้านของประเทศไทยหลังการเก็บเกี่ยว โดยทำการวิเคราะห์ปริมาณคลอโรฟิลล์และอนุพันธ์ของโคลอโรฟิลล์ โดยวิธี HPLC จากผลการทดลองพบว่าปริมาณคลอโรฟิลล์ เอ และคลอโรฟิลล์ บี ในเนื้อผลมะม่วงรับประทานดิบทั้ง 13 พันธุ์ มีค่าอยู่ในช่วง 0.005-0.739 และ 0.009-0.073 mg/100 g FW ตามลำดับ โดยสายพันธุ์มีผลต่อชนิดและปริมาณคลอโรฟิลล์ แต่ทุกพันธ์มีการสะสมคลอโรฟิลล์ เอ ในเนื้อมากกว่าคลอโรฟิลล์บี โดยมะม่วงพันธุ์ 'มันขุนศรี' มีปริมาณคลอโรฟิลล์ เอ ในเนื้อผลมากที่สุด เท่ากับ 0.73 mg/100 g FW ส่วนมะม่วงพันธุ์ 'สามฤดู' พบการสะสมปริมาณคลอโรฟิลล์ เอ ในเนื้อผลไม้น้อยที่สุด เทากับ 0.005 mg/100 g FW จากการวิเคราะห์หาปริมาณคลอโรฟิลล์ บี พบว่ามะม่วงพันธุ์ 'มันขุนศรี' มีปริมาณคลอโรฟิลล์ บี ในเนื้อผลมากที่สุด เท่ากับ 0.07 mg/100 g FW และพบว่ามีมะม่วงรับประทานผลดิบเพียง3 พันธุ์ ได้แก่ 'น้ำดอกไม้' 'มหาชนก' และ 'สามฤดู' ที่ไม่พบการสะสมปริมาณคลอโรฟิลล์ บี เนื้อผล สำหรับปริมาณคลอโรฟิลไรด์ เอ ในเนื้อมะม่วงแต่ละพันธุ์พบอยู่ในช่วง 0.014-0.042 mg/100 g FW และตรวจพบคลอโรฟิลลไรด์ เอ ในเนจื้อมะม่วงดิบเพียง 5 พันธุ์ ได้แก่ 'โชคอนันต์' 'เขียวเสวย' 'ฟ้าลั่น' 'ทองดำ' และ 'สามฤดู' โดยพบในปริมาณเล็กน้อย นอกจากนั้น ยังพบว่า มะม่วงพันธุ์ 'แรด' มีปริมาณไฟทอล เอ ในเนื้อผลมากที่สุด เท่ากับ 0.019 mg/100 g FW รองลงมาคือ พันธุ์ 'เบา' มีปริมาณไฟทอล เอ ในเนื้อผล เท่ากับ 0.171 mg/100 g FW ในขณะที่มะม่วงพันธุ์ 'มหาชนก' ไม่พบการสะสมปริมาณไฟทอล เอ ในเนื้อผล